Μεγάλο βάρος

 Τα χρόνια πέρασαν. Το μυαλό άρχισε να θολώνει. Να σκοτεινιάζει. Οι εικόνες τα σχήματα όλα έρχονται ανακατεμένα. Πώς πέρασε μια ζωή; Σαν να 'τανε μια μέρα. Ζωή! Χαρές, λύπες, αγωνίες, εκπλήξεις, αναπάντεχα, μόχθος, μόχθος βαρύς, τόσα πολλά… Δε χωράνε πια όλα μέσα στο μυαλό. Όλα φαίνονται πια μπερδεμένα. Μια ομίχλη τα τυλίγει όλα. Όμως μέσα στην ομίχλη αυτή κάποια πράγματα κάποιες σκέψεις κάποιες ιδέες εμφανίζονται αναπάντεχα. Ένα φως κάποια στιγμή. Ένα φως και κάποιες σκέψεις κάποιες ιδέες. Από που βρέθηκαν αυτές;

Λόγια που δεν τα έχεις ξεστομίσει ποτέ πριν. Έρχονται τώρα να με ξαφνιάσουν να με καταπλήξουν.

Τα παιδιά μας δεν πρέπει να τα φορτώνουμε με πράγματα που δεν μπορούν να κάνουν. Πρέπει να μπορούμε να δούμε τα όρια τους. Να μην τους βάζουμε φορτία που δεν μπορούν να σηκώσουν. Να μην περιμένουμε από αυτά πράγματα που δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν. Γιατί τότε τους φορτώνουμε με μεγάλο βάρος. 

 

Καλή ανάπαυση!

 Έφυγες μόνος, αβοήθητος. Δεν θέλησες ποτέ την βοήθεια που σου πρόσφεραν οι άλλοι, με τον τρόπο που εκείνοι μπορούσαν. 

Ήθελες βοήθεια και την ζητούσες απεγνωσμένα, αλλά την βοήθεια που εσύ όριζες. Μόνο αυτό που εσύ θεωρούσες βοήθεια. Κάθε τι άλλο ήταν μη αποδεκτό, άχρηστο, χαμένος κόπος κατά την άποψή σου. 

Ακατανόητοι, χαζοί, κακότροποι, τσιγκούνηδες αυτοί που σου λέγανε πως δεν μπορούν να σου προσφέρουν την βοήθεια που εσύ ζητούσες.

Χρήματα 

Πάντα αυτό ήταν το ζητούμενο. Μόνο αυτό. Η αγάπη μετριόταν σε χρήμα. Ακόμη και ελάχιστα χρήματα να είχες, δεν το πολυσκεφτόσουν, ευχαρίστως τα έδινες σε κάποιον που τα ζητούσε και τα είχε ανάγκη και ας έμενες εσύ απένταρος. Είχες πάντα τη σιγουριά πως κάπως με κάποιο τρόπο θα βρεις χρήματα. Ίσως επειδή εσύ τα έδινες με τέτοια ευκολία περίμενες πάντα πως και οι άλλοι θα σου τα δώσουν με την ίδια ευκολία. Σαν να θεωρούσες πως οι τσέπες των ανθρώπων υπάρχουν για κοινή χρήση από όλους και προς όλους. Σαν να τα χρήματα δεν ήταν ιδιοκτησία αλλά δημόσιο αγαθό που όποιος θέλει, όποιος προλάβει μπορεί να τα χρησιμοποιήσει όπως εκείνος θέλει. 

Έμεινες πιστός σ' αυτήν την στάση σου μέχρι την τελευταία στιγμή.

Ποτέ δεν κατάλαβες γιατί ενώ ο άλλος έχει χρήματα στην τσέπη του δεν τα δίνει σε εσένα. Ποτέ δεν κατάλαβες πόσο σκληρά πρέπει να δουλέψει κάποιος σε καθημερινή βάση για να μπορεί να έχει κάποια χρήματα στην τσέπη του. 

Πολλοί που γνώρισαν αυτή σου την στάση απέναντι στα χρήματα, είπαν πως την καταλαβαίνουν, γιατί ποτέ δεν κουράστηκες, δεν δούλεψες σκληρά για να τα αποκτήσεις.

Στα χρόνια της νιότης σου, τα καλά σου χρόνια ήταν τόσο εύκολο για σένα να πάρεις τα χρήματα από τις τσέπες των ανθρώπων! Σαν παιχνίδι, σαν διασκέδαση, με το χαμόγελο στα χείλη. Και πόσο διασκεδαστικό ήταν για σένα όταν κατάφερνες να τους ξεγελάσεις και να τους τα πάρεις!

Όταν σοβάρευαν τα πράγματα και έβλεπες τον πόνο, τον θυμό, την πίκρα στα μάτια τους, τότε που έδιωχναν το χαμόγελο από τα χείλη σου, δεν μπορούσες να το αποδεχτείς. Αφού εσύ δεν είχες σκοπό να τους προκαλέσεις πόνο και θυμό. Εσύ απλά ήθελες να ζήσετε μαζί μια διασκεδαστική περιπέτεια. Τότε λοιπόν πάντα κάτι άλλο έφταιγε. Το τελωνείο, κάποιος υπάλληλος, ένα έγγραφο που χάθηκε, αυτός που ενώ είχε ζητήσει κάτι άλλο από εσένα ,δεν ήταν ευχαριστημένος με αυτό που εσύ του είχες φέρει τελικά. Αχ! Τι να πρωτοπείς!

Και μετά; Όταν τέλειωσαν τα χρόνια της νιότης; Τότε που πια δεν ήταν εύκολο να πείσεις τους άλλους να σε εμπιστευτούν; Τότε άρχισαν τα δύσκολα. Τότε σου απέμεινε μόνο η μάνα σου. Αυτή που σε όλα τα προηγούμενα χρόνια την αγνόησες, την κατηγόρησες. Δεν λέω, εύκολος άνθρωπος δεν ήταν! Νάρκισσος! Μα σε αγάπησε όσο τίποτε άλλο σ'  αυτόν τον κόσμο! Κρατήθηκε με νύχια και με δόντια στην ζωή, γιατί ήξερε πως από την δική της ζωή κρεμόταν η δική σου. Άσχετα που εσύ δεν το καταλάβαινες. Προσπάθησε το χρέος της απέναντί σου, να το μεταβιβάσει στα άλλα της παιδιά ,με κίνδυνο να καταστρέψει τα άλλα της παιδιά. Μα γι αυτήν πάνω από όλα ήσουν εσύ!

Κι εμένα με μίσησες όσο κανέναν άλλον, γιατί ήμουν η τελευταία που έμεινε να ασχολείται μαζί σου. Κι αφού ήμουν η τελευταία, μόνο εγώ έμενα για να φορτώσεις επάνω μου όλες τις ματαιώσεις σου και τα αδιέξοδά σου. 

Και βάρυνε η ψυχή μου από αυτόν τον φόρτο. Γέμισε πόνο, αγωνία, φόβο, θυμό και πάλευα να τα κατευνάσω, να τα διώξω, να σε δικαιολογήσω, να σε συμπονέσω. Κι όσο εγώ πάλευα, τόσο εσύ με φόρτωνες.....

Ας μας συγχωρέσει ο Θεός αδελφέ μου, ας μας λυπηθεί και ας μας συμπονέσει τους αδύναμους, χωμάτινους ανθρώπους. Συγχωρεμένα αδελφέ μου... Ας αλληλοσυγχωρηθούμε για να μπορέσουμε να ζητήσουμε συγχώρεση.

Καλή ανάπαυση!

Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά.

 Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά.

Οι παροιμίες κρύβουν μεγάλη Σοφία. Αυτό νομίζω είναι αδιαμφισβήτητο. Στην σημερινή εποχή όμως πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στις παροιμίες που χρησιμοποιούμε.

Νομίζω ότι η αρχική παροιμία θέλει να μας πει πως όσες εξωτερικές αλλαγές και να κάνεις σε έναν άνθρωπο, το εσωτερικό, το περιεχόμενο, η ουσία, δεν αλλάζει. Εσύ θα πρέπει να δώσεις αξία στα ράσα, στις εξωτερικές αλλαγές και να κάνεις το εσωτερικό, το περιεχόμενο, να ανταποκρίνεται στον εξωτερικό τύπο . 

Είναι και η άλλη η παροιμία "τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς". Είναι υποτίμηση προς τον αράπη; Είναι υποτίμηση προς την δύναμη του σαπουνιού; Τι θέλει να πει ο λαός; Κάτι παρόμοιο με αυτό που λέει η πιο πάνω παροιμία αλλά με πολύ μεγαλύτερη κλιμάκωση καθώς υπονοεί πως είναι μάταιο να προσπαθείς να αλλάξεις την φύση των πραγμάτων.

Υπάρχουν στοιχεία της ανθρώπινης ύπαρξής μας που μπορούμε να τα αλλάξουμε και άλλα που δεν μπορούμε. Αυτά που είναι κομμάτι της ιδιοσυγκρασίας μας, ο σκελετός πάνω στον οποίο χτίζεται η προσωπικότητά μας, αυτά δεν αλλάζουν.

Αρκετά πολύπλοκοι συλλογισμοί. Σίγουρα δεν χωράνε στο μυαλό ενός εννιάχρονου παιδιού. 

Αυτή η δεύτερη παροιμία όμως εμφανίστηκε σε μια σχολική εργασία για παιδιά Τρίτης Δημοτικού, στο πλαίσιο ενός μαθήματος που ασχολούνταν με τις ελληνικές παροιμίες. Το συγκεκριμένο βοήθημα τυπώθηκε πριν από 20 χρόνια. Τότε περνούσε απαρατήρητη η λέξη "αράπης".

Αλλάζουν όμως οι εποχές. Αλλάζει η σύσταση της κοινωνίας μας, αλλάζουν πολλά... Σήμερα η λέξη "αράπης" είναι κόκκινο πανί σε σχέση με τον ρατσισμό. Κι ενώ δεν αλλάζει στο ελάχιστο, το βαθύτερο νόημα της παροιμίας, καλούμαστε να εξαφανίσουμε την παροιμία για να μην κατηγορηθούμε για ρατσιστικές τάσεις.

Έτσι πρέπει να γίνει, τουλάχιστον όταν αφορά μικρούς μαθητές. Δεν είναι σε θέση να επεξεργαστούν τα βαθύτερα νοήματα. Το μυαλό τους θα αγκιστρωθεί στο περιτύλιγμα και όχι στο περιεχόμενο.

Για τους ενήλικες όμως,  τροφή για σκέψη: 

Πόσο βοήθησε η αντικατάσταση της λέξης "γύφτος" από τη λέξη "ρομά"; 

Πέρασαν πάνω από 30 χρόνια από τότε που δίνονταν οι μάχες για την αντικατάσταση της μιας λέξης από την άλλη. Έχουμε λοιπόν ένα καλούτσικο χρονικό διάστημα εφαρμογής αυτής της αλλαγής. Μπορούμε λοιπόν να αποτιμήσουμε σε κάποιον βαθμό τις αλλαγές που επέφερε ένας εξωτερικός τύπος (η λέξη στην προκειμένη περίπτωση) στο περιεχόμενο.

Η δύναμη της εξουσίας

Τζορτζ Όργουελ – «1984»

-Πώς βεβαιώνεται κάποιος για τη δύναμη του πάνω σε ένα άλλο, Ουίνστων;
Ο Ουίνστων σκέφτηκε:
-Κάνοντας τον να υποφέρει, είπε.

-Ακριβώς. Κάνοντας τον να υποφέρει. Η υπακοή δεν αρκεί.

Αν δεν υποφέρει, πως μπορεί να είσαι βέβαιος πως υπακούει στη δική σου θέληση και όχι στη δική του;

Δύναμη είναι να επιβάλλεις πόνο και ταπείνωση.

Δύναμη είναι να κομματιάσεις το ανθρώπινο μυαλό και να το συναρμολογήσεις πάλι δίνοντας του το σχήμα που θέλεις εσύ. Αρχίζεις να καταλαβαίνεις τι κόσμο δημιουργούμε; Είναι ακριβώς το αντίθετο από τις ανόητες ηδονιστικές ουτοπίες που είχαν οραματιστεί οι παλιοί μεταρρυθμιστές.

«…» Είναι ένας κόσμος φόβου και προδοσίας και βασανιστηρίων. Ένας κόσμος καταπιεστών και καταπιεζομένων, ένας κόσμος που όσο τελειοποιείται θα γίνεται όλο και πιο ανελέητος.

«…» Οι παλιοί πολιτισμοί ισχυρίζονταν πως βασίζονταν πάνω στην αγάπη και τη δικαιοσύνη. Ο δικός μας βασίζεται στο μίσος. Στο δικό μας κόσμο δε θα υπάρχουν άλλα συναισθήματα εκτός από το φόβο, την οργή, τη θριαμβολογία και την ταπείνωση. Όλα τα άλλα θα τα καταπνίξουμε-όλα!

«…» Σπάσαμε τα δεσμά που ένωναν τους γονείς με τα παιδιά, τους άνδρες με τους άνδρες και τον άνδρα με τη γυναίκα. Κανένας δεν τολμά πια να εμπιστευτεί τη γυναίκα του, το παιδί του ή το φίλο του. Στο μέλλον όμως δε θα υπάρχουν ούτε γυναίκες, ούτε φίλοι. Τα παιδιά θα τα παίρνουμε από τη μητέρα τους μόλις γεννιόνται όπως παίρνει κανείς τα αυγά από την κότα. Το σεξουαλικό ένστικτο θα ξεριζωθεί. Η αναπαραγωγή θα είναι μια ετήσια τυπική διαδικασία όπως η ανανέωση του δελτίου τροφίμων.

«…» Δε θα υπάρχει γέλιο παρά μόνο το γέλιο του θριάμβου για κάποιο νικημένο εχθρό.

Δε θα υπάρχει τέχνη, λογοτεχνία, επιστήμη. Όταν θα είμαστε παντοδύναμοι δε θα έχουμε πια ανάγκη την επιστήμη.

Δε θα υπάρχει διάκριση ανάμεσα στην ομορφιά και την ασχήμια.

Δε θα υπάρχει πια η περιέργεια ούτε η χαρά της ζωής.

Δε θα υπάρχει άμιλλα.

«…» Αν θέλεις μια εικόνα του μέλλοντος, φαντάσου μια μπότα να πατάει το πρόσωπο ενός ανθρώπου-για πάντα … »

Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα από την ακόλουθη ανάρτηση Τζορτζ Όργουελ – «1984»

Είναι αξιοπρόσεκτοι συλλογισμοί. Σε βάζουν σε σκέψεις. Και ακόμα πιο απίθανο αν σκεφτεί κανείς πόσα χρόνια πριν έχει γραφτεί!

Φως και σκοτάδι.

 Ένας άνθρωπος είναι τυφλός στο απόλυτο σκοτάδι. Είναι επίσης όμως τυφλός απέναντι στα άπλετο φως.

Ένας άνθρωπος είναι τυφλός όταν υπάρχει έλλειψη γνώσης και πληροφορίας. Είναι όμως επίσης τυφλός στην υπερβολική έκθεση  στην πληροφορία και τη γνώση.

Θα αναλογιστώ τι είναι ο ελεύθερος χρόνος

 Ρώτησα την ΑΙ , το Gemini δηλαδή, και να τι μου απάντησε:

"Ο ελεύθερος χρόνος είναι ο χρόνος που έχουμε στη διάθεσή μας για να κάνουμε ό,τι επιθυμούμε, χωρίς να είμαστε δεσμευμένοι από εργασία, σχολικές υποχρεώσεις ή άλλες καθημερινές δραστηριότητες. Είναι ο χρόνος που μπορούμε να αφιερώσουμε στον εαυτό μας, στα χόμπι μας, στις σχέσεις μας με τους άλλους και στην προσωπική μας ανάπτυξη.

Γιατί είναι σημαντικός ο ελεύθερος χρόνος;

• Ψυχική υγεία: Μας βοηθά να χαλαρώσουμε, να ξεφύγουμε από το στρες και να ανανεώσουμε τις δυνάμεις μας.
• Σωματική υγεία: Μας δίνει την ευκαιρία να ασχοληθούμε με δραστηριότητες που μας ευχαριστούν και μας κάνουν καλό, όπως ο αθλητισμός ή η φύση.
• Κοινωνικές σχέσεις: Μας επιτρέπει να περάσουμε ποιοτικό χρόνο με τους αγαπημένους μας ανθρώπους και να δημιουργήσουμε νέες φιλίες.
• Προσωπική ανάπτυξη: Μας δίνει τη δυνατότητα να εξερευνήσουμε νέα ενδιαφέροντα, να μάθουμε νέα πράγματα και να αναπτύξουμε τις δεξιότητές μας.
• Καλύτερη απόδοση: Ένας άνθρωπος που διαθέτει επαρκή ελεύθερο χρόνο είναι πιο χαρούμενος, πιο δημιουργικός και πιο παραγωγικός.

Πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε καλύτερα τον ελεύθερο χρόνο μας;

• Θέτοντας στόχους: Αποφασίζοντας τι θέλουμε να κάνουμε με τον ελεύθερο χρόνο μας, μπορούμε να τον αξιοποιήσουμε πιο αποτελεσματικά.
• Δοκιμάζοντας νέα πράγματα: Μην φοβάστε να βγείτε από τη ρουτίνα σας και να δοκιμάσετε νέες δραστηριότητες.
• Συνδυάζοντας την ευχαρίστηση με την ωφέλεια: Επιλέξτε δραστηριότητες που σας ευχαριστούν αλλά και σας προσφέρουν κάτι παραπάνω, όπως η ανάγνωση ενός βιβλίου ή η μάθηση μιας νέας γλώσσας.
• Βάζοντας όρια: Είναι σημαντικό να βρούμε μια ισορροπία μεταξύ του ελεύθερου χρόνου και των υποχρεώσεών μας.
• Απολαμβάνοντας τη στιγμή: Το πιο σημαντικό είναι να απολαμβάνουμε τον ελεύθερο χρόνο μας και να χαλαρώνουμε πραγματικά.

Ο ελεύθερος χρόνος είναι ένα πολύτιμο αγαθό που πρέπει να προστατεύουμε και να αξιοποιούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο."

Με άλλα λόγια μου απάντησε αυτά που είναι αποδεκτά από τον μέσο όρο του ανθρώπινου πληθυσμού. Άλλωστε όλες οι απαντήσεις της τεχνητής νοημοσύνης είναι αυτού του τύπου. Δεν θα σου απαντούσε ποτέ κάτι που δεν είναι γενικά αποδεκτό από την πλειοψηφία των ανθρώπων. 

Αν πάρεις τώρα όλα αυτά και τα ξεψειρίσεις  ένα σωρό καινούρια θέματα θα βρεις να αναλογιστείς. 

Ψυχική υγεία: Αλήθεια όλα τα χόμπι προάγουν την ψυχική υγεία; 

Παράδειγμα ατέλειωτές ώρες  videogame, 

Στόχοι που δεν τους καταφέραμε, 

έξοδος από μια ρουτίνα που μπορεί να σου προκαλέσει από άγχος μέχρι και κρίση πανικού. 

Κι αυτά τα όρια! Πόσο ευδιάκριτα είναι;

Από την άλλη πάλι υπάρχουν άνθρωποι που όλη η ημέρα τους είναι «ελεύθερος χρόνος» κι άλλοι που τον ψάχνουν να τον βρουν και δεν τον βρίσκουν.

Πολύ δύσκολο πράγμα οι ισορροπίες! 

Ωστόσο ας τις επιδιώξουμε και ό,τι καταφέρουμε θα είναι σαν αυτό που λέμε « από το ολότελα καλή είναι και η Παναγιώταινα»

Επαναφορά ιστότοπου

 Και να πως θα περάσω σήμερα την ημέρα μου! Βέβαια θα χρειαστούν και πολλές, πολλές ακόμη ημέρες....

Πριν από αρκετό καιρό, η  google αποφάσισε να αλλάξει την εφαρμογή ιστότοποι. Δεν μπορώ να πω, μου έστειλε ένα ενημερωτικό email! Ωστόσο εγώ δεν του έδωσα και πολύ σημασία. Ούτε που θυμάμαι για ποιον λόγο. Ίσως γιατί συνέβαιναν άλλα σημαντικότερα πράγματα στη ζωή μου;

Τέλος πάντων να μην τα πολυλογώ, οι παλιές ιστοσελίδες μου στην google έγιναν άνω-κάτω.  

Αποφάσισα λοιπόν μετά από πολύ καιρό αδράνειας να ασχοληθώ με αυτό το ζήτημα και να τα βάλω όλα σε μια τάξη. Αφού δεν μπορώ να βάλω άλλα πράγματα στη ζωή μου σε τάξη, ας κάνω τουλάχιστον αυτό.

Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, ορίστε οι πρώτες σελίδες που ξαναπαίρνουν μορφή, με ό,τι έχω καταφέρει να διασώσω.

ακολουθήστε τον σύνδεσμο στον οποίο οδηγεί η εικόνα.

Α! με την ευκαιρία να πω πως είναι δικό μου δημιούργημα ο πίνακας.

πίστη

Μέχρι πρόσφατα θεωρούσα πως χρειάζεται πολύ μεγάλη πίστη στο Θεό για να αντιμετωπίσεις τον θάνατο.

Τώρα πιστεύω πως χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη πίστη στο Θεό για να αντιμετωπίσεις τη ζωή!!!!